Hoe je iemand kunt helpen met kleine gebaren

Een verhaal over hoe iemands kleine gebaar een enorm positief effect op mij had

Stel je een angstige, verdrietige en gestreste student voor in het tweede jaar van zijn opleiding software engineering. Nou, dat was ik zo’n 4 jaar geleden. Vrij letterlijk een breekpunt in mijn leven. Dit is het verhaal van hoe een klein gebaar van mijn vriend tot een enorme (geweldige) impact leidde.

Ik geef je even wat context terwijl we teruggaan in de tijd; het was de hele maand regenachtig en kutweer en door het coronavirus was alles dicht. Er was niets te doen (natuurlijk waren er andere dingen, maar dat wist ik toen nog niet, lol) behalve piekeren over mijn aartsvijand: de wiskundetoets uit het eerste jaar van mijn studie. Ik had hem al 3 keer overgeslagen en ik had nog maar 1 poging over voordat ze me, op een vriendelijke manier, zouden vragen om een andere carrière te zoeken, lol. Met deze studie was ik een niveau omhoog gegaan en ik had er nog nooit les in gehad. De meeste klasgenoten kenden de wiskunde al en wisten hoe ze de opgaven moesten oplossen, ik had geen idee en raakte overweldigd. Dus wat deed ik? Ik sloeg alle lessen over en negeerde de toetsen, alsof het niet bestond. Dat werkte, een tijdje, haha. Maar toen kwam de laatste poging dichterbij, zo dichtbij dat ik het niet langer kon negeren.

Een klein gebaar

Je denkt nu misschien: “nu moet hij wel in actie komen”. Klopt, maar natuurlijk bleef ik het beginnen uitstellen. De stress en angst werden dus alleen maar heviger. Gelukkig waren er manieren om “ontspanning” te inhaleren, lol. Dus ik belde mijn vriend en vroeg of we konden chillen. Hij, de absolute bro die hij is, zei: tuurlijk, kom maar! We zaten te chillen en grappen te maken. Uiteindelijk dacht ik: f it, ik heb hulp nodig, ik ga hem om advies vragen. En dat is een van de moeilijkste dingen om te doen. Ik vertelde hem dat ik deze toets moest halen, omdat ik anders met school moest stoppen. Hij dacht even na en stelde me de simpelste, maar ook diepste vraag: “Wil je je diploma halen?”. Het was een paar seconden doodstil terwijl die vraag keihard bij me binnenkwam, op een goede manier. Ik keek hem aan en zei, vol overtuiging: “Ja”. Toen zei hij: “Nou, ga het dan gewoon doen”.

Enorme impact

Ik weet niet waarom, ik weet het nog steeds niet, maar zijn woorden hadden zo veel impact op me. Zelfs nu ik dit schrijf krijg ik er kippenvel van. Maar de volgende dag begon ik met de voorbereiding voor de toets. Met zijn woorden nog vers in mijn hoofd. Ik liet alles vallen wat minder belangrijk was en heb 10 dagen achter elkaar geleerd. Op de dag van de toets was ik gestrest op een manier die ik nog nooit had meegemaakt. Maar ik deed alles wat ik kon, ik had alles gegeven. Er gingen een paar tergend lange dagen voorbij en toen kreeg ik de e-mail met mijn resultaat. Ik opende hem en zag dat ik de toets had gehaald. Ik voelde een opluchting die ik nog nooit had gevoeld, ik haalde diep adem en ademde uit. Alles wat ik zo lang had opgekropt, nou, je kunt je wel voorstellen wat er gebeurde. Natuurlijk liet ik het mijn bro als eerste weten en bedankte ik hem ervoor. Ik herinner hem er nog weleens aan. Hij vergeet het steeds, maar ik nooit.

Maak mensen blij met je kleine gebaren

Ik hoop dat dit verhaal je motiveert om vrienden, familie en zelfs vreemden te steunen. Het kan voelen alsof wat je zegt geen effect heeft, en dat kan ook best zo zijn. Maar soms heeft het dat wel, en dan kan het een geweldige impact op iemand hebben! Want hier ben ik dan, en ik gebruik de vaardigheden die ik in mijn studie heb geleerd om undrstand te bouwen.